Μεσογειακός κυκλώνας

Από Meteopedia
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εικόνα. Δορυφορική εικόνα του Μεσογειακού Κυκλώνα Qendresa μεταξύ Τυνησίας και Ιταλίας τον Νοέμβριο του 2014. Πηγή: NASA/MODIS

Μεσογειακούς κυκλώνες ονομάζουμε τα βαρομετρικά χαμηλά της Μεσογείου που παρουσιάζουν τροπικά χαρακτηριστικά, όμοια με τους τροπικούς κυκλώνες. Αυτά τα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενός θερμού πυρήνα στο κέντρο του βαρομετρικού χαμηλού, τη σπειροειδή οργάνωση των νεφώσεων και κυρίως καταιγιδοφόρων νεφών με τη δημιουργία ενός ανέφελου "ματιού", και την απουσία μετώπων (Εικόνα).

Ένας μεσογειακός κυκλώνας αρχικά δημιουργείται ως ένα κοινό βαρομετρικό χαμηλό με θερμό και ψυχρό τομέα, σταδιακά όμως το ψυχρό του μέτωπο εξασθενεί σημαντικά και επιβραδύνεται, με αποτέλεσμα θερμός και υγρός αέρας να εγκλωβίζεται στο κέντρο του. Αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές, οι καταιγίδες που αναπτύσσονται πολύ κοντά στον θερμό πλέον πυρήνα του βαρομετρικού χαμηλού, προσφέρουν μεγάλα ποσά ενέργειας που ενισχύουν συνεχώς την έντασή του. Αυτό σημαίνει ότι η ατμοσφαιρική πίεση στο κέντρο του μεσογειακού κυκλώνα μειώνεται ραγδαία και οι αέριες μάζες γύρω του επιταχύνονται, και οι άνεμοι φτάνουν σε εντάσεις επιπέδου θύελλας ή τυφώνα σε μικρό χρονικό διάστημα. Σημαντική συνεισφορά στην ένταση των μεσογειακών κυκλώνων έχουν τα θερμά επιφανειακά νερά της Μεσογείου, τα οποία παρέχουν επίσης μεγάλες ποσότητες ενέργειας.

Ορισμένοι από τους πιο ισχυρούς μεσογειακούς κυκλώνες που έχουν καταγραφεί ποτέ έχουν πλήξει τη χώρα μας:

Ο Μεσογειακός Κυκλώνας Ζήνων τον Νοέμβριο του 2017.

Ο Μεσογειακός Κυκλώνας Ξενοφών τον Σεπτέμβριο του 2018.

Ο Μεσογειακός Κυκλώνας Ιανός τον Σεπτέμβριο του 2020.