Ελ Νίνιο

Από Meteopedia
Αναθεώρηση ως προς 21:34, 10 Μαΐου 2021 από τον Wikiuser3 (Συζήτηση | συνεισφορές) (Νέα σελίδα με 'Ελ Νίνιο (El Niño) ονοµάζεται το '''θερµό βόρειο θαλάσσιο ρεύµα''' που εµφανίζεται στις ακτές του...')
(διαφορά) ← Παλαιότερη αναθεώρηση | Τελευταία αναθεώρηση (διαφορά) | Νεότερη αναθεώρηση → (διαφορά)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελ Νίνιο (El Niño) ονοµάζεται το θερµό βόρειο θαλάσσιο ρεύµα που εµφανίζεται στις ακτές του Περού και του Ισηµερινού, αντικαθιστώντας το ψυχρό νότιο ρεύµα Humboldt. Με κλιµατικούς όρους αποτελει µέρος των διακυµάνσεων που παρουσιάζει η επιφανειακή θερµοκρασία του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού εντός της Τροπικής Ζώνης. Ο όρος El Niño, που στα Ισπανικά σηµαίνει “το µικρό αγόρι”, αναφέρεται ουσιαστικά στο Θείο Βρέφος καθώς το φαινόµενα εκδηλώνεται την περίοδο των Χριστουγέννων στις δυτικές ακτές της Νοτίου Αµερικής. Συνήθως κάνει την εµφάνισή του στο τέλος κάθε χρόνου και διαρκεί µερικές εβδοµάδες, ωστόσο κάθε 3 µε 7 χρόνια αποκτά τη µέγιστή του ένταση.

Η ιστορία του El Niño

Η πρώτη αναφορά στο El Niño έγινε το 1892 από τον καπετάνιο Camilo Carrilo. Ο καπετάνιος απευθυνόµενος στο Κονγκρέσο της γεωγραφικής κοινότητας της Λίµα στο Περού, είπε ότι οι ναύτες του βάφτισαν µε αυτό το όνοµα το θερµό βόρειο ρεύµα που συναντούσαν στις ακτές του Περού την περίοδο των Χριστουγέννων. Υπό φυσιολογικές συνθήκες στις δυτικές ακτές του Περού επικρατεί ένα ψυχρό νότιο ρεύµα, το ρεύµα Humboldt, το οποίο συνοδεύεται από ανάδυση ψυχρών υδάτων πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά από βαθύτερα στρώµατα του Ειρηνικού Ωκεανού, οδηγώντας σε αύξηση της βιολογικής παραγωγικότητας. Το ψυχρό αυτό ρεύµα δηµιουργεί ξηρές συνθήκες στην ευρύτερη περιοχή. Αντίθετα η επικράτηση του θερµού ρεύµατος στο οποίο αναφέρθηκαν οι ναύτες του Carrilo, µειώνει τη βιολογική παραγωγικότητα ενώ παράλληλα οδηγεί σε σηµαντικές βροχοπτώσεις και προκαλώντας συχνά έντονα πληµµυρικά επεισόδια. Η σύνδεση του θερµού αυτού ρεύµατος µε τα πλυµµηρικά επισόδεια διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τους Pezet και Eguiguren το 1895. Παράλληλα στα τέλη του 19ου αιώνα το ενδιαφέρον σχετικά µε τη διάγνωση και την πρόγνωση κλιµατικών ανωµαλιών ήταν αρκετά έντονο, ιδιαίτερα στην Ινδία και την Αυστραλία. Το 1893 ο Charles Todd, εξέφρασε την ιδέα ότι οι ξηρασίες στην Ινδία και την Αυστραλία λάµβαναν χώρα ταυτόχρονα. Την ίδια άποψη διατύπωσε και ο Norman Lockyer το 1904. Το 1924 ο Gilbert Walker (προς τιµήν του οποίου πήρε το ονοµά της η κυκλοφορία Walker) χρησιµοποίησε για πρώτη φορά τον όρο Νότια Ταλάντωση (Southern Oscillation). Για το µεγαλύτερο διάστηµα του 20ου αιώνα το El Niño θεωρείτω ως ένα τοπικό φαινόµενο. Η ιδιαίτερα έντονη ωστόσο εκδήλωση του φαινοµένου κατά τα έτη 1982 και 1983 µε εµφανείς επιπτώσεις σε πολλές περιοχές του πλανήτη, προκάλεσε το ενδιαφέρον της επιστηµονικής κοινότητας.

Περιγραφή του φαινομένου

Υπό κανονικές συνθήκες, στην ατµοσφαιρική κυκλοφορία της τροπικής ζώνης κυριαρχούν οι αληγείς ανατολικοί άνεµοι που πνέουν από τη Νότια Αµερική προς την Ασία και την Ωκεανία (σχήµα 1). Οι ανατολικοί αυτοί άνεµοι παρασύρουν και συσσωρεύουν θερµά επιφανειακά νερά στο δυτικό Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό, µε αποτέλεσµα η στάθµη της θάλασσας στην Ινδονησία να είναι κατά 50-60 εκατοστά υψηλότερη από την αντίστοιχη στις ακτές του Ισηµερινού και του Περού. Παράλληλα ψυχρά νερά από βαθύτερα στρώµατα της θάλασσας αναδύονται στις δυτικές ακτές της Νότιας Αµερικής. Έτσι η επιφανειακή θερµοκρασία στις δυτικές ακτές του Ειρηνικού και στον Ινδικό κυµαίνεται έως και 8 βαθµούς Κελσίου υψηλότερα έναντι των ανατολικών ακτών του Ειρηνικού. Καθώς ο ατµοσφαιρικός αέρας έρχεται σε επαφή µε τα θερµά νερά, θερµαίνεται και ανέρχεται στην ατµόσφαιρα, µε αποτέλεσµα την εκδήλωση βροχοπτώσεων στα δυτικά.

Σχήµα 1: Ο Νότιος Ειρηνικός υлό κανονικές συνθήκες. Με κόκκινο χρώµα οι лεριοχές υψηλών θερµοκρασιών και µε γαλάζιο οι лεριοχές χαµηλών θερµοκρασιών. (Πηγή: http://www.pmel.noaa.gov)