Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Άνεμος"

Από Meteopedia
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
 
(Μία ενδιάμεση έκδοση από ένα χρήστη δεν εμφανίζεται)
Γραμμή 5: Γραμμή 5:
 
* η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της.
 
* η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της.
  
[[Αρχείο:Fig 7.1.png|κέντρο||Διεύθυνση ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό χαμηλό.]]
 
  
 
Λόγω της επίδρασης των παραπάνω παραγόντων, η ατμοσφαιρική πίεση κατανέμεται ανομοιόμορφα στην επιφάνεια της Γης και έτσι προκαλούνται κινήσεις του αέρα, οι οποίες υπόκεινται σε συνεχείς μεταβολές κατά διεύθυνση και ένταση. Οι κινήσεις του αέρα έχουν διαφορετικές διευθύνσεις και αιτίες δημιουργίας, αλλά οι σημαντικότερες είναι οι οριζόντιες, τις οποίες γενικά τις ονομάζουμε '''ανέμους'''.
 
Λόγω της επίδρασης των παραπάνω παραγόντων, η ατμοσφαιρική πίεση κατανέμεται ανομοιόμορφα στην επιφάνεια της Γης και έτσι προκαλούνται κινήσεις του αέρα, οι οποίες υπόκεινται σε συνεχείς μεταβολές κατά διεύθυνση και ένταση. Οι κινήσεις του αέρα έχουν διαφορετικές διευθύνσεις και αιτίες δημιουργίας, αλλά οι σημαντικότερες είναι οι οριζόντιες, τις οποίες γενικά τις ονομάζουμε '''ανέμους'''.
  
 
Ο άνεµος προκύπτει ως αποτέλεσµα της διαφοράς της βαροµετρικής πίεσης µεταξύ δυο γειτονικών γεωγραφικά περιοχών. Αυτή η διαφορά ασκεί δύναµη στον ατμοσφαιρικό αέρα µε φορά από την υψηλότερη προς τη χαμηλότερη πίεση. Η διεύθυνση του ανέµου θεωρητικά αναμένεται να είναι κάθετη στις ισοβαρείς µε φορά από τις υψηλές προς τις χαµηλές πιέσεις. Στην πραγματικότητα όµως, αυτό δε συμβαίνει επειδή ο άνεµος δεν οφείλεται µόνο στη διαφορά πίεσης µεταξύ δύο περιοχών, αλλά και σε ένα άλλο πλήθος δυνάμεων λόγω της περιστροφής της Γης.  
 
Ο άνεµος προκύπτει ως αποτέλεσµα της διαφοράς της βαροµετρικής πίεσης µεταξύ δυο γειτονικών γεωγραφικά περιοχών. Αυτή η διαφορά ασκεί δύναµη στον ατμοσφαιρικό αέρα µε φορά από την υψηλότερη προς τη χαμηλότερη πίεση. Η διεύθυνση του ανέµου θεωρητικά αναμένεται να είναι κάθετη στις ισοβαρείς µε φορά από τις υψηλές προς τις χαµηλές πιέσεις. Στην πραγματικότητα όµως, αυτό δε συμβαίνει επειδή ο άνεµος δεν οφείλεται µόνο στη διαφορά πίεσης µεταξύ δύο περιοχών, αλλά και σε ένα άλλο πλήθος δυνάμεων λόγω της περιστροφής της Γης.  
 +
 +
[[Αρχείο:Fig 7.1.png|κέντρο||Διεύθυνση ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό χαμηλό.]]
  
 
Η βασικότερη από αυτές τις δυνάµεις είναι η δύναµη Coriolis, η οποία στρέφει τον άνεµο προς τα δεξιά της κίνησής του στο Βόρειο Ημισφαίριο και προς τα αριστερά στο Νότιο Ημισφαίριο. Έτσι, ο πραγματικός άνεµος πνέει σχεδόν παράλληλα µε τις ισοβαρείς, έχοντας στα αριστερά του τις χαµηλές πιέσεις (στο Β. Ημισφαίριο) και σχηματίζει µε τις ισοβαρείς µία γωνία που κυµαίνεται από 10 µοίρες (πάνω από τη θάλασσα) µέχρι και τις 45 µοίρες (πάνω από την ξηρά) βλέποντας πάντα προς τις χαµηλές πιέσεις, όπως φαίνεται στην Εικόνα. ''Όσο πιο πυκνές είναι οι ισοβαρείς σε µία περιοχή τόσο πιο ισχυρός είναι ο άνεµος''. Οι άνεμοι μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: τους [[Πλανητικοί άνεμοι|πλανητικούς]], τους [[Εποχικοί άνεμοι|εποχικούς (περιοδικούς)]] και τους [[Τοπικοί άνεμοι|τοπικούς]].
 
Η βασικότερη από αυτές τις δυνάµεις είναι η δύναµη Coriolis, η οποία στρέφει τον άνεµο προς τα δεξιά της κίνησής του στο Βόρειο Ημισφαίριο και προς τα αριστερά στο Νότιο Ημισφαίριο. Έτσι, ο πραγματικός άνεµος πνέει σχεδόν παράλληλα µε τις ισοβαρείς, έχοντας στα αριστερά του τις χαµηλές πιέσεις (στο Β. Ημισφαίριο) και σχηματίζει µε τις ισοβαρείς µία γωνία που κυµαίνεται από 10 µοίρες (πάνω από τη θάλασσα) µέχρι και τις 45 µοίρες (πάνω από την ξηρά) βλέποντας πάντα προς τις χαµηλές πιέσεις, όπως φαίνεται στην Εικόνα. ''Όσο πιο πυκνές είναι οι ισοβαρείς σε µία περιοχή τόσο πιο ισχυρός είναι ο άνεµος''. Οι άνεμοι μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: τους [[Πλανητικοί άνεμοι|πλανητικούς]], τους [[Εποχικοί άνεμοι|εποχικούς (περιοδικούς)]] και τους [[Τοπικοί άνεμοι|τοπικούς]].
 
[[Category:Μετεωρολογικές Παράμετροι]]
 
[[Category:Μετεωρολογικές Παράμετροι]]
 +
[[Category:Μετεωρολογικά Φαινόμενα]]

Τελευταία αναθεώρηση της 15:05, 1 Ιουνίου 2021

Οι παράγοντες που προκαλούν και διαμορφώνουν τις κινήσεις του ατμοσφαιρικού αέρα είναι κυρίως τρεις:

  • η ενέργεια από την ακτινοβολία του ήλιου, την οποία προσλαμβάνει η ατμόσφαιρα και το έδαφος της Γης
  • η ανομοιομορφία της διανομής του γήινου ανάγλυφου (ξηρών και θαλασσών) και
  • η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της.


Λόγω της επίδρασης των παραπάνω παραγόντων, η ατμοσφαιρική πίεση κατανέμεται ανομοιόμορφα στην επιφάνεια της Γης και έτσι προκαλούνται κινήσεις του αέρα, οι οποίες υπόκεινται σε συνεχείς μεταβολές κατά διεύθυνση και ένταση. Οι κινήσεις του αέρα έχουν διαφορετικές διευθύνσεις και αιτίες δημιουργίας, αλλά οι σημαντικότερες είναι οι οριζόντιες, τις οποίες γενικά τις ονομάζουμε ανέμους.

Ο άνεµος προκύπτει ως αποτέλεσµα της διαφοράς της βαροµετρικής πίεσης µεταξύ δυο γειτονικών γεωγραφικά περιοχών. Αυτή η διαφορά ασκεί δύναµη στον ατμοσφαιρικό αέρα µε φορά από την υψηλότερη προς τη χαμηλότερη πίεση. Η διεύθυνση του ανέµου θεωρητικά αναμένεται να είναι κάθετη στις ισοβαρείς µε φορά από τις υψηλές προς τις χαµηλές πιέσεις. Στην πραγματικότητα όµως, αυτό δε συμβαίνει επειδή ο άνεµος δεν οφείλεται µόνο στη διαφορά πίεσης µεταξύ δύο περιοχών, αλλά και σε ένα άλλο πλήθος δυνάμεων λόγω της περιστροφής της Γης.

Διεύθυνση ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό χαμηλό.

Η βασικότερη από αυτές τις δυνάµεις είναι η δύναµη Coriolis, η οποία στρέφει τον άνεµο προς τα δεξιά της κίνησής του στο Βόρειο Ημισφαίριο και προς τα αριστερά στο Νότιο Ημισφαίριο. Έτσι, ο πραγματικός άνεµος πνέει σχεδόν παράλληλα µε τις ισοβαρείς, έχοντας στα αριστερά του τις χαµηλές πιέσεις (στο Β. Ημισφαίριο) και σχηματίζει µε τις ισοβαρείς µία γωνία που κυµαίνεται από 10 µοίρες (πάνω από τη θάλασσα) µέχρι και τις 45 µοίρες (πάνω από την ξηρά) βλέποντας πάντα προς τις χαµηλές πιέσεις, όπως φαίνεται στην Εικόνα. Όσο πιο πυκνές είναι οι ισοβαρείς σε µία περιοχή τόσο πιο ισχυρός είναι ο άνεµος. Οι άνεμοι μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες: τους πλανητικούς, τους εποχικούς (περιοδικούς) και τους τοπικούς.